17دوربین 35 میلی متری در طول 92 دقیقه بازی رئال فقط بر روی زیدان متمرکز شده اند. این دوربینها در نقاط مختلف ورزشگاه سانتیاگو برنابئو تعبیه شده اند تا هیچ حرکتی از قلم نیفتد. این مسابقه روز 23 آوریل 2005 برگزار شد. برخلاف مسابقات فوتبال که تمرکز اصلی دوربین ها روی توپ و موقعیت آن است، 17 دوربین کاملاً بر یک نفر متمرکز شده اند. فیلم برخلاف نمونه های مشابه اش، به زندگی زیدان نمی پردازد.هم تیمی های او صحبت نمی کنند و تصاویر دوربین های خانگی از هشت سالگی زیزو هم در فیلم استفاده نمی شوند. به الجزایر و بیمارستان محل تولد زیزو هم سرک نمی کشند و همچنین به منزل پدر و مادرش در پاریس. هیچ متنی در بر روی تصاویر خوانده نمی شود و بیینده هیچ چیزی در باره زندگی زیدان نمی شنود و نمی بیند. فقط به نوع زندگی او در 90 دقیقه مسابقه فوتبال نظر می افکند و بس!.

بزرگترین بازیکن دنیای فوتبال،‌ واقعی ترین چهره اش را در زمین نشان می دهد. در واقع،‌ او نمایش نمی دهد، او خود خودش است؛ کارگردانان باهوش این فیلم اند که زین الدین زیدان واقعی را در زمین فوتبال به تماشاگرانشان نشان می دهند.

«زیدان؛ پرتره قرن 21» از زبان زیزو:
بدون شک مسابقات زیاد دیگری بوده که من بازی های بسیار بهتری انجام داده ام. اما الان که فیلم را می بینم، این بازی را مطابق با خودم می بینم. اوائل بازی برای کارگردانان فیلم نگران بودم، چراکه در همان پنج دقیقه اول، کمی مصدوم شدم. اما بعد از چند دقیقه، کاملا فراموش کردم که چند دوربین قرار است حرکات من را ضبط کنند.

نکته جالب توجه فیلم، حضور داریوش خنجی فیلم بردار ایرانی الاصل ساکن پاریس است. او متولد 1955 در تهران و یک فیلم بردار صاحب نام در عرصه سینمای جهان است. خنجی با تجربه کار با کارگردانان بزرگی همچون دیوید فینچر و لوک بسون، با گروه مستقل گوردون و پارنو همکاری کرده و نتیجه، فیلم درخشان «زیدان؛ پرتره قرن 21» است. در کارنامه خنجی، می توان به فیلمهای EVITA , Panic Room , Se7en , The Interpreter , Lady From Shanghai اشاره کرد.
او در پروژه «زیدان؛ پرتره قرن 21» مدیر فیلم برداری بود که در گروه او، فیلم برداران فیلم های اسکورسیزی، الیور استون و تعدادی از فیلم برداران حرفه ای مسابقات بیسبال، بسکتبال و فوتبال آمریکائی دیده می شوند.

 
خود خنجی در باره این فیلم می گوید:
از کار در این پروژه بسیار لذت بردم. خیلی ها از این که من در فیلمی با بودجه بسیار کم مشارکت کردم، تعجب کردند. می گفتند تو در هالیوود،‌فیلم بردار شناخته شده ای هستی، آن وقت در یک فیلم مستقل با بودجه ناچیز وارد شده ای! اما انرژی ای که من از این فیلم گرفتم بی نهایت بود. اساسا من در کار با کارگردان ها، انعطاف زیادی دارم و در این فیلم هم سعی کردم نیازهای کارگردانان را به خوبی برآورده کنم.